1 στους 2 νέους στις ΗΠΑ μένει με τους γονείς τους μετά τα 30, με δυσμενή επίπτωση στο δημογραφικό

Ανησυχητικά είναι τα ευρήματα μελέτης για το υψηλό  ποσοστό των νέων ατόμων στις ΗΠΑ που δεν  μπορούν να εγκαταλείψουν  μέχρι και την ηλικία των 30 ετών ή ακόμα και των 35 ετών την πατρογονική εστία, γιατί δεν έχουν οικονομική αυτονομία. 

Ενώ το 2019, το 37% των ατόμων ηλικίας έως και 30 ετών στις ΗΠΑ ζούσαν με τους γονείς τους, το ποσοστό αυτό εκτινάχθηκε το 2026 στο 49%.  Δηλαδή, ένας στους δύο Αμερικανούς δεν εγκαταλείπει το πατρογονικό σπίτι,  παρότι στο εξωτερικό αυτό ήταν καθιερωμένο να γίνεται λίγο μετά την ηλικία των 18 ετών. Τα στοιχεία της αμερικανικής έρευνας επιβεβαιώνουν της  κατάρρευση του ονείρου της γης της Επαγγελίας και της χώρας της ευκαιρίας, που για τόσες δεκαετίες προέβαλαν οι ΗΠΑ ως «σημαία τους».

1 στους 4 Αμερικανούς είναι οικονομικά ανεξάρτητος

Στο 49% των νέων Αμερικανών που ζουν ακόμα με τους γονείς τους, συμπεριλαμβάνονται  και οι  άνθρωποι που δεν έφυγαν ποτέ από το πατρογονικό σπίτι, αλλά και όσοι το επιχείρησαν, ενδεχομένως έκαναν και δική τους οικογένεια, αλλά βρέθηκαν αντιμέτωποι με επερχόμενη οικονομική καταστροφή και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν πίσω.

Τα ανησυχητικά στοιχεία της έρευνας  δεν σταματούν εδώ: Από τους δύο νέους Αμερικανούς στους τέσσερις, που μένουν σε δικό τους σπίτι, το 47% (δηλαδή ο ένας στους δύο) δέχεται  οικονομική βοήθεια από τους γονείς τους, για να μπορέσει να συντηρήσει το δικό του σπίτι.  Συνολικά δηλαδή, οικονομικά ανεξάρτητοι  είναι μόλις και μετά βίας ο ένας στους τέσσερις Αμερικανούς, με το 70%  των νέων να εργάζεται και να λέει πως οι μισθοί δεν φτάνουν για να πληρώσουν τα έξοδα διαβίωσης. Κατά τους ειδικούς διανύουμε μία εποχή όπου η μερική απασχόληση και η χαμηλά αμειβόμενη εργασία έχουν δημιουργήσει  μία ασφυκτική θηλιά γύρω από το λαιμό των νέων ανθρώπων, ενώ ειδικά στην Αμερική ο φοιτητικός δανεισμός για να πληρωθούν τα υπέρογκα δίδακτρα για τα πανεπιστήμια και τα κολλέγια σφίγγει ακόμα περαιτέρω τη θηλιά.

Οι περισσότεροι νέοι Αμερικανοί που εργάζονται, δεν αμείβονται επαρκώς για να μπορέσουν να ζήσουν αυτόνομα, ενώ στο εκπαιδευτικό σύστημα ο ένας στους δύο δασκάλους ή καθηγητές κάνει και δεύτερη δουλειά για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα. Δεν είναι λοιπόν καθόλου περίεργο που στις ενδιάμεσες εκλογές η Gen Z γύρισε την πλάτη της στους Ρεπουμπλικανούς και στην πολιτική του Ντόλαντ Τραμπ καθώς  είναι αντιμέτωπη με μια συνεχώς αυξανόμενη ακρίβεια του κόστους ζωής, η οποία δεν δημιουργεί μόνο εξεγέρσεις σε ευρωπαϊκές πόλεις (όπως τη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία, τις Βρυξέλλες και την γειτονική μας Αλβανία) αλλά κυρίως αποτελεί μία ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια του δημογραφικού, καθώς  είναι αδιανόητο να δημιουργήσουν οι νέοι άνθρωποι  οικογένεια χωρίς να έχουν τον δικό τους χώρο διαβίωσης.

Και μπορεί η συγκατοίκηση να είναι μία καθιερωμένη εδώ και  χρόνια «μόδα» για τα φοιτητικά χρόνια ειδικά στο εξωτερικό (που  έρχεται και στην Ελλάδα με ταχύτατους ρυθμούς λόγω του αυξημένου κόστους της στέγης), ωστόσο δεν μπορείς να συγκατοικείς σαν να είσαι ένας μποέμ εργένης,  όταν αποκτήσεις δικά σου παιδιά. 

Παρόμοια η εικόνα στην Ελλάδα

Η εικόνα στις ΗΠΑ δεν διαφέρει πολύ από εκείνη της Ελλάδας.  Από τα τελευταία στοιχεία της Eurostat στην Ελλάδα το 56,7% των νέων ηλικίας από 25 έως και 35 ετών μένει ακόμα με τους γονείς του στο πατρικό σπίτι, γεγονός που έχει άμεση επίπτωση σε οποιοδήποτε σχέδιο δημιουργίας οικογένειας. Με αυτό το ποσοστό οι Έλληνες πανευρωπαϊκά είναι δεύτεροι στο να μένουν μαζί με τους γονείς τους ακόμα και μετά το κατώφλι των 30 ετών (και σε μεγαλύτερες ηλικίες), ενώ μας ξεπερνούν μόνο οι Κροάτες με ποσοστό 62%.