
Στα παρωχημένα πατριαρχικά πρότυπα του παρελθόντος επιστρέφουν οι νέες και οι νέοι της Gen Z, όπως καταγράφεται σε μεγάλη έρευνα που διεξήγαγε το διάσημο βρετανικό πανεπιστήμιο King’s College σε 29 χώρες, με την συμμετοχή 23.000 ανθρώπων. Τα απροσδόκητα ευρήματα που θυμίζουν την αξέχαστη ελληνική ταινία του 1965 «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» (η οποία παρεμπιπτόντως διακωμωδούσε αυτές τις αντιλήψεις) φανερώνουν ότι τόσο οι άντρες όσο και γυναίκες της Gen Z έχουν πιο πατριαρχικές απόψεις από τους γονείς ή τους παππούδες τους που ανήκουν στην γενιά των boomers. Με λίγα λόγια, οι zoomers -όπως ονομάζονται όσοι γεννήθηκαν από το 1997 έως και το 2012-είναι πιο οπισθοδρομικοί από τους boomers. Αυτό κι αν γεννά προβληματισμό!
3 στους 10 νέους πιστεύουν ότι ο άντρας έχει το επάνω χέρι στη σχέση
Αναλυτικά τα ευρήματα δείχνουν ότι το 31% των νέων ανδρών πιστεύουν πως ο άνδρας έχει τον πρώτο λόγο στη σχέση και η γυναίκα οφείλει να τον υπακούει. Ακόμα πιο αξιοπερίεργο είναι το γεγονός πως την ίδια άποψη έχουν και οι νέες γυναίκες σε ποσοστό 18%! Δηλαδή, σχεδόν μία στις έξι νέες γυναίκες θεωρεί ότι πρέπει να υπακούει τον άντρα σύντροφο της και πως ο δικός του λόγος μετράει περισσότερο από τον δικό της!
Το απολύτως παράδοξο είναι ότι όταν ερωτούνται το ίδιο οι boomers γονείς ή παππούδες της Gen Z, μόνο το 13% αυτών πιστεύει ότι η γυναίκα πρέπει να υπακούει τον άντρα της. Δηλαδή οι εκπρόσωποι δύο γενεών πίσω από τους σημερινούς νέους(καθώς μεσολαβούν οι millennials και η Gen X) έχουν πολύ πιο προχωρημένες απόψεις!
4 στους 10 νέους λένε ότι οι άνδρες δεν πρέπει να κλαίνε
Επίσης οι νέοι της Gen Z αμφισβητούν το πρότυπο του metrosexual άντρα δηλαδή του ευαίσθητου άντρα, που δεν φοβάται να δακρύσει, να συγκινηθεί, να δείξει τα συναισθήματά του και τον οποίο στον κινηματογράφο έχει ερμηνεύσει σε αρκετούς χαρακτηριστικούς ρόλους ο ηθοποιός Τζουντ Λο.
Επιπλέον, ποσοστό 41% των αντρών της Gen Z πιστεύει ότι αυτό το ευαίσθητο πρότυπο του άνδρα που λανσάρεται μέσα από την Τέχνη, τα social media, και το marketing δεν είναι καθόλου σωστό, με 3 στους 10 νέους να δηλώνουν ότι ο άντρας δεν πρέπει να εκφράζει τα συναισθήματά του, ότι η έκφραση συναισθήματος ισοδυναμεί με αδυναμία, πως απαγορεύεται να κλαίνε και ότι δεν πρέπει να λένε «σ’ αγαπώ» γιατί κι αυτό αποτελεί έκφραση αδυναμίας!
Ένα άλλο μη αναμενόμενο εύρημα φανερώνει πως το 21% των νέων ανδρών θεωρούν απαράδεκτο το να κάνει η γυναίκα το πρώτο βήμα στο φλερτ και πιστεύουν ότι οι γυναίκες πρέπει να παριστάνουν τις «δύσκολες» και τα θηράματα, ενώ οι άνδρες πρέπει να έχουν αποκλειστικά τον ρόλο του κυνηγού. Στην γενιά των boomers αυτή την άποψη έχει μόλις το 7% -άλλη μία απόδειξη πως οι γενιές αντί να γίνονται πιο προχωρημένες, με την πάροδο των ετών, γίνονται πιο συντηρητικές. Επιστροφή ολοταχώς στο παρελθόν και μάλιστα στο 1950!
Σε εποχές αβεβαιότητας ο συντηρητισμός επιστρέφει με ….φόρα
Από την επιστημονική κοινότητα, οι ψυχίατροι και οι κοινωνιολόγοι εξηγούν ότι τα απροσδόκητα αυτά ευρήματα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τη μεγάλη αβεβαιότητα της εποχής μας. Είναι καταγεγραμμένο διαχρονικά ότι όταν ζούμε σε εποχές οικονομικής, κοινωνικής και γεωπολιτικής ανασφάλειας, όταν το ευοίωνο μέλλον δεν είναι διασφαλισμένο, οι άνθρωποι στρέφονται σε πιο πατριαρχικά πρότυπα. Αυτή η στροφή σε παρωχημένα στερεότυπα δεν καταγράφεται μόνο στη νέα έρευνα του Βρετανικού King’s College. Υποδηλώνεται καθημερινά στην τοξικότητα του δημόσιου λόγου, στη μεγάλη απήχηση που έχουν κάποιες εξαιρετικά τοξικές «περσόνες» στα social media όπως είναι οι αδελφοί Tate (διπλής βρετανικής και αμερικανικής υπηκοότητας που αντιμετωπίζουν κατηγορίες για εμπορία ανθρώπων), στην απαγόρευση και σε περιορισμούς που έχουν επιβληθεί στις αμβλώσεις σε 21 Πολιτείες των ΗΠΑ, στις αντιφεμινιστικές δηλώσεις του δολοφονηθέντος συντηρητικού ακτιβιστή Τσάρλι Κερκ και στην ανησυχητική αύξηση που καταγράφουν στη χώρα μας και στο εξωτερικό οι γυναικοκτονίες. Δύο αιώνες και δύο δεκαετίες μετά τις σουφραζέτες και ενώ βρισκόμαστε ήδη στο 4ο κύμα του φεμινισμού (το κύμα που ξεκίνησε το 2010 και διαρκεί μέχρι και σήμερα, επιστρατεύοντας τα social media σε εκστρατείες κατά της έμφυλης βίας όπως ήταν το #metoo) η ισότητα μεταξύ των ανδρών και των γυναικών ακόμα δεν είναι διασφαλισμένη στον πλανήτη. Ακόμα χειρότερα, η ισότητα δεν είναι καν εμποτισμένη στο μυαλό της νέας γενιάς που θα έπρεπε να την θεωρεί κυρίαρχο θεσμό της κοινωνίας και ακρογωνιαίο λίθο για το χτίσιμο ενός καλύτερου κόσμου, στον οποίο οι νέοι μας θα θελήσουν να ζήσουν. Ο αγώνας για την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων, από το Ιράν και το Αφγανιστάν όπου καταπατώνται βίαια τα ανθρώπινα δικαιώματα και καταγράφεται σωρεία εγκλημάτων κατά των γυναικών, μέχρι την πιο προηγμένη χώρα της Δύσης παραμένει ένας εν εξελίξει Μαραθώνιος, με την γραμμή του τερματισμού να μην διαφαίνεται ακόμα στον ορίζοντα.





