Ο εθελοντισμός μάς κάνει καλύτερους ανθρώπους και ενισχύει την κοινωνική συνοχή

Προσφέροντας γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι, αφήνουμε πίσω αυτά που μας χωρίζουν και εστιάζουμε σε αυτά που μας ενώνουν. Πρωτεργάτες της προσφοράς στην νησιωτική Ελλάδα, η Ομάδα Αιγαίου που έκλεισε 30 χρόνια δημιουργώντας με τα φουσκωτά της σκάφη… κύματα προσφοράς τα οποία φτάνουν στα μικρά και τα απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου πελάγους, για να αλλάξει προς το καλύτερο τις ζωές των κατοίκων.

της Αλεξίας Σβώλου

Η προσφορά και η κοινωνική αλληλεγγύη είναι σε όλους τους άξονες: Καταρχήν στην Υγεία, καθώς τα μικρά και απομακρυσμένα νησιά δεν διαθέτουν νοσοκομεία και οι υπάρχουσες δομές υγείας είναι σπαρτιάτικες, εξοπλισμένες με μονάχα τα βασικά. Επίσης στην παιδεία, καθώς ανάγκες έχουν και τα μικρά νησιωτικά σχολεία, ενώ γίνονται παράλληλα και έργα σε επίπεδο πολιτισμού και αθλητισμού όπως παιδικές χαρές, γήπεδα, πολυγήπεδα, πολιτιστικοί χώροι, γυμναστήρια, αίθουσες πολλαπλών εκδηλώσεων και Μονάδες Αφαλάτωσης. Γίνονται επίσης δωρεές ασθενοφόρων και οχημάτων πολλαπλών χρήσεων, εξοπλίζονται τα κέντρα υγείας και τα περιφερειακά ιατρεία, γίνονται δράσεις καθαρισμού παραλιών με παιδιά και εφήβους και οργανώνονται κι άλλες πρωτοβουλίες που φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά στον τόπο τους, ενεργοποιούν την ενσυναίσθηση και μάς κάνουν πιο ενεργούς πολίτες.

Η προσφορά και ο εθελοντισμός δεν μετριούνται με τον αριθμό των αποδεκτών. Ακόμα και η βελτίωση της ζωής ενός ανθρώπου αρκεί για να γίνει σκοπός, καλή εμμονή η προσφορά. Με αυτό το σκεπτικό, η Ομάδα Αιγαίου επί 7 συναπτά έτη δεν κατέθεσε ποτέ τα «όπλα» στην προσπάθειά της να φτιάξει ένα κατάλληλο και κανονικό σπίτι στην κυρά Ρήνη της Κινάρου, την μοναδική ηλικιωμένη κάτοικο που παραμένει στο νησί της 18 ναυτικά μίλια μακριά από την Αμοργό.

Κατά καιρούς ο στρατός έκανε προσωρινές επισκευές ώστε το κατάλυμα της κυρά Ρήνης να την προστατεύει τους χειμώνες. Η λύση έπρεπε να είναι οριστική και μετά από 7 χρόνια προσπαθειών και με σύμμαχο την Motor Oil, η Ομάδα Αιγαίου κατάφερε να φτιάξει το σπίτι της μοναδικής κατοίκου της Κινάρου με τον τρόπο που ήξερε και δρούσε τόσα χρόνια στη θάλασσα: Καταδρομικά!

Φυσικά το μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η κοινωνία μας, το δημογραφικό, δεν θα μπορούσε να διαφύγει της προσοχής της Ομάδας Αιγαίου. Μέσα από τις επισκέψεις στη Θύμαινα, τους Φούρνους και τα άλλα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, γεννήθηκε η Οργάνωση Hope Genesis, με εμπνευστή και ιδρυτή τον μαιευτήρα-γυναικολόγο Στέφανο Χανδακά, που ξεκίνησε να υιοθετεί νησιά και ζευγάρια, καλύπτοντας όλο το ταξίδι της εγκυμοσύνης και του τοκετού. Κα εξηγούμε: Με προϋπόθεση να είναι το μέρος ο τόπος κατοικίας η Hope Genesis καλύπτει τα έξοδα, τις μεταφορές τις εξετάσεις, τον τοκετό στα συνεργαζόμενα μαιευτήρια και κάθε ανάγκη που μπορεί να παραστεί. Από τα νησιά και το πρώτο μωρό, τον μικρό Μηνά από την Θύμαινα, η Hope Genesis προχώρησε στα απομακρυσμένα και ορεινά χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας, όπως τα Άγραφα και κοντεύει να αγγίξει τα 700 μωρά. Στα νησιά από όπου ξεκίνησε η δράση, είχε παρατηρηθεί ειδικά στα χρόνια της μνημονιακής κρίσης αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων –θανάτων. Για χρόνια μάλιστα σε κάποια νησιά δεν είχε καταγραφεί ούτε μια γέννηση. Το δημογραφικό αποτελεί εθνικό θέμα με τις γεννήσεις να έχουν πέσει για πρώτη φορά κάτω από τις 80.000 από το 1980. Με αυτά τα στατιστικά, αν δεν ανακοπεί η πτωτική τάση, υπάρχει εκτίμηση ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας θα συρρικνωθεί στα 7-7,5 εκατ.