
Με αφορμή την επικείμενη παγκόσμια ημέρα για την νόσο Αλτσχάιμερ, διερευνούμε τι κάνει καλό στη μνήμη, ώστε μεγαλώνοντας να διατηρήσουμε το μυαλό μας και το μνημονικό μας σε άριστη κατάσταση.
της Αλεξίας Σβώλου
Το τι κάνει καλό στο μυαλό το ξέρουμε εδώ και χρόνια, ωστόσο υπάρχουν και νέες έρευνες που φωτίζουν πτυχές τις οποίες δεν γνωρίζαμε ή υποπτευόμασταν αλλά δεν υπήρχε η επιστημονική τεκμηρίωση. Για παράδειγμα ξέρουμε εδώ και πολλά χρόνια ότι τα παιχνίδια στρατηγικής όπως είναι και το σκάκι και το να λύνουμε σταυρόλεξα κι άλλα παιχνίδια επιτραπέζια βοηθούν πολύ να διατηρηθούν σε καλή λειτουργία οι νευρώνες του εγκεφάλου, ενώ γνωρίζουμε ότι το να μάθεις μία ξένη γλώσσα σε οποιαδήποτε ηλικία αποτελεί έναν εξαιρετικό τρόπο να δημιουργηθούν νέες συνάψεις στον εγκέφαλο.
Επίσης γνωρίζουμε πλέον με βεβαιότητα ότι η κοινωνικοποίηση στο καφενείο του χωριού, η παρέα των παππούδων και των γιαγιάδων με τα εγγόνια, η διδασκαλία του διαδικτύου και των τρόπων ψηφιακής αναζήτησης, το διάβασμα, το να κάνουμε λογαριασμούς με το μυαλό και όχι με το κομπιουτεράκι το να πηγαίνουμε στα τοπικά πανηγύρια και να χορεύουμε και να μιλάμε και να περνάμε όμορφα αλληλεπιδρώντας με άλλους ανθρώπους αποτελούν μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις για την πρόληψη και την προστασία από τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Πλέον μία έρευνα που έχει και ελληνική υπογραφή καθώς συμμετείχε η ομάδα του ΕΚΠΑ με επικεφαλής την καθηγήτρια επιδημιολογίας και προληπτικής ιατρικής ΕΚΠΑ, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου αποκαλύπτει ότι η μεσογειακή διατροφή αποτελεί ασπίδα προστασίας και για την άνοια και για τον πρόωρο θάνατο και φυσικά όπως γνωρίζουμε για όλα τα καρδιαγγειακά νοσήματα και όλες τις μορφές καρκίνου.
Η χώρα μας είναι δυστυχώς 4η στον κόσμο στην εμφάνιση νόσου Αλτσχάιμερ σε περιστατικά ανά 100.000 κατοίκων όπως το μετράμε καθώς όλα τα κράτη δεν έχουν τον ίδιο πληθυσμό. Αυτό το κακό σκορ σχετίζεται βέβαια με το δημογραφικό μας πρόβλημα και με τον ρυθμό με τον οποίο γερνάμε που είναι πραγματικά ανησυχητικός, καθώς ήδη αντιστοιχούν δυόμιση έως τρεις θάνατοι σε κάθε μία γέννηση στην πατρίδα μας και στην βόρειο Ελλάδα υπάρχει περιοχή που αντιστοιχεί μία γέννηση σε τέσσερις θανάτους.
Για να μπορέσουμε να διατηρήσουμε το μνημονικό μας και γενικά την εγκεφαλική μας λειτουργία μεγαλώνοντας πρέπει λοιπόν πρώτα απ’ όλα να αποφεύγουμε την παχυσαρκία, να τρώμε υγιεινά να τρεφόμαστε με πολλά φρούτα και λαχανικά που είναι πηγές αντιοξειδωτικών ουσιών πολύτιμων σε όλες αυτές τις περίπλοκες βιοχημικές διεργασίες στον οργανισμό μας, να χρησιμοποιούμε αγνό ελαιόλαδο σαν λιπαρή ύλη με μέτρο και να ασκούμαστε καθημερινά γιατί και το μυαλό άσκηση χρειάζεται. Η ήπια αερόβια άσκηση είναι απαραίτητη όπως το περπάτημα, η κολύμβηση, η ποδηλασία, τα σπορ που μπορούμε να κάνουμε ακόμα και σε μεγαλύτερες ηλικίες όπως το τένις.
Φυσικά πέρα από την άσκηση που βοηθά να απελευθερωθούν ενδορφίνες, να νιώσουμε καλά, να κυκλοφορήσει σωστά το αίμα, να έχουμε γερό καρδιαγγειακό σύστημα, καλή φυσική κατάσταση και καλό μυικό τόνο χρειαζόμαστε και πνευματική άσκηση- δηλαδή αλληλεπίδραση και εκμάθηση
Ο,τι μαθαίνουμε σε μεγάλη ηλικία είναι χρήσιμο. Μια εξαιρετική πρακτική είναι να μάθουμε μία ξένη γλώσσα γιατί αυτό βάζει όλο το μυαλό να δουλέψει με έναν πολύπλοκο τρόπο.
Επίσης, μια και είμαστε ακόμα σε θερινή ψυχολογική κατάσταση (κάνει ζέστη, εξακολουθούμε να πηγαίνουμε μικρές αποδράσεις, εξακολουθούμε να πηγαίνουμε για μπάνιο στη θάλασσα), οφείλουμε να πούμε ότι όλα τα πανηγύρια στα νησιά ή τα ορεινά χωριά αποτελούν ιδανικό περιβάλλον για την εξάσκηση του εγκεφάλου.
Γιατί εκεί βρισκόμαστε παρέα με πολλούς ανθρώπους, αναγκαζόμαστε να αναγνωρίσουμε, να ξανασυστηθούμε, να μιλήσουμε σε συγγενείς που μπορεί να έχουν έρθει από την Αμερική, από την Αυστραλία, από την άλλη άκρη του κόσμου, δοκιμάζουμε την μνήμη μας αν θυμόμαστε ονόματα πρόσωπα ήχους φωνής, περνάμε το βράδυ μας συνομιλώντας, χορεύοντας, πίνοντας λίγο κρασάκι (με μέτρο) κάνουμε βόλτες, βλέπουμε καινούργιες εικόνες.
Επίσης μια και τα θερινά σινεμά συνεχίζουν τις προβολές τους, ενώ έχουν ξεκινήσει και τα θερινά θέατρα που αργότερα θα γίνουν οι αίθουσες κλειστές (χειμερινές) όλες οι θεατρικές παραστάσεις οι οποίες είναι αστυνομικά μυστήρια και λίγο θρίλερ, δηλαδή μας υποχρεώνουν λ να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει «βρες ποιος είναι ο ένοχος» αποτελούν μία νοητική παρτίδα για δυνατούς λύτες. Άρα αν πετύχετε ταινίες με έργα «Whodunit» όπως της Αγκάθα Κρίστι αλλά και άλλα αστυνομικά βιβλία που τον τελευταίο καιρό γίνονται συχνά ταινίες του Χόλιγουντ μη χάσετε την ευκαιρία. Απολαύστε τις όχι μόνο σαν μία ωραία ταινία, σαν μια ωραία βραδιά θερινού σινεμά αλλά και σαν μια νοητική άσκηση και προσπαθήστε μάλιστα να βρείτε τον δολοφόνο πριν τους τίτλους τέλους.





