Διαφήμιση
Το ζήτημα του επιδόματος εξωσωματικής γονιμοποίησης σε γυναίκες που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδί με φυσιολογική σύλληψη έχει συζητηθεί εντόνως τα τελευταία χρόνια καθώς η προχωρημένη ηλικία τεκνοποίησης και η ανάγκη για εξωσωματική γονιμοποίηση δεν τροφοδοτούνται από κάποιο γυναικείο καπρίτσιο, αλλά από τις διεθνείς επαγγελματικές οικονομικές και κοινωνικές συγκυρίες
της Αλεξίας Σβώλου
Ουσιαστικά μία γυναίκα εξωθείται στην ανάγκη για εξωσωματική γονιμοποίηση πρώτα απ’ όλα γιατί το πολύ αυξημένο κόστος ζωής την εξαναγκάζει να εξασφαλίσει πρώτα μία επαγγελματική δραστηριότητα και σταδιοδρομία προτού προχωρήσει σε μία τέτοια απόφαση. Επιπλέον πρέπει να αντιμετωπίσει και τον φόβο της γιατί πολλές φορές και για πολλά χρόνια οι γυναίκες που ήθελαν να κάνουν οικογένεια αντιμετωπίζονταν από τις μεγάλες εταιρείες του ιδιωτικού τομέα με….μισό μάτι. Σε αυτά προτίθεται η στεγαστική κρίση με την ακρίβεια και στην εύρεση στέγης να αποτελεί τεράστιο ανασταλτικό παράγοντα για τα νέα ζευγάρια να κάνουν οικογένεια.
Δεν είναι δυνατόν να μπει στην διαδικασία του να κάνει οικογένεια μια γυναίκα που μένει ακόμα με τη μητέρα της και τον πατέρα της στο πατρικό της σπίτι και δεν συγκατοικεί με τον άνθρωπο που έχει επιλέξει να ζήσει μαζί του!
Οι έλληνες βάσει ερευνών μένουν τουλάχιστον μέχρι τα 32 χρόνια ή μέχρι τα 33 χρόνια στο πατρικό τους και σε αρκετές περιπτώσεις μένουν και παραπάνω και στα 35 -36 χρόνια και όλο αυτό συμπαρασύρει την απόκτηση παιδιών αργότερα. Όπου αργότερα είναι πιο δύσκολο για τη γυναίκα καθώς κάθε γυναίκα αρχίζει και χάνει ωάρια από τη στιγμή που γεννιέται, ενώ επίσης από την ηλικία των 27 έως 29 ετών είναι ξεκάθαρο ότι αρχίζει και φθίνει αισθητά η ποιότητα των ωαρίων, κάτι που γίνεται ακόμα πιο έντονο μετά τα 39 – 40 έτη, άρα δυσκολεύει πολύ η φυσιολογική σύλληψη.
Μέχρι τώρα ο ΕΟΠΠΥ καλύπτει 4 κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης, Με ελάχιστη απόσταση τεσσάρων μηνών από τον έναν κύκλο στον άλλον. Του ποσό που αποδίδεται για μία ολοκληρωμένη διαδικασία σε μη συμβεβλημένους φορείς είναι 352,16 €, ένα ποσό που δεν μπορεί να καλύψει τα απαιτούμενα σκευάσματα που πρέπει να προμηθευτεί μία γυναίκα στο φαρμακείο και τα οποία δεν είναι αποζημιούμενα.
Το να δοθεί ένα επίδομα γενναίο ύψους 1000€ σε μία γυναίκα, είναι κάτι που οι Ελληνίδες το περίμεναν από το κράτος. Ωστόσο στην προκειμένη περίπτωση το κάνει μία ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία, η ΝΝ προσθέτει αυτή την παροχή στο πλαίσιο δράσεων από τον ιδιωτικό τομέα για το δημογραφικό, το μεγάλο αγκάθι που πληγώνει την Ελλάδα
Προφανώς οι δράσεις του ιδιωτικού τομέα συμπληρώνουν το κράτος όπως και οι δράσεις των ανεξάρτητων φορέων (ιδρυμάτων, μη κυβερνητικών οργανισμών κτλ) όμως αυτό δεν θα πρέπει ποτέ να δίνει άλλοθι το κράτος να κάνει τα στραβά μάτια.
Και ο ιδιωτικός και ο δημόσιος φορέας πρέπει να συνεργάζονται σε ένα μοντέλο ΣΔΙΤ, καθώς υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν μόνο από το κράτος ή μόνο από τους ιδιώτες. Θα πρέπει όμως το κράτος να φροντίζει να δίνει κίνητρα στις εταιρείες του ιδιωτικού τομέα που κάνουν τέτοιες παροχές ώστε να συμπληρώνουν και να ενισχύουν τον δικό του θεσμικό ρόλο.
Να σημειώσουμε ότι σε άλλες χώρες τα κίνητρα που δίνονται μέσω επιδομάτων για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή είναι μεγαλύτερα. Εμείς ακόμα είμαστε πίσω και μισθολογικά, έχουμε μια μεγάλη απόσταση να καλύψουμε για να φτάσουμε τον μέσο όρο της ευρωπαΐκής ένωσης καθώς ξεκινάμε από πάρα πολύ χαμηλή αφετηρία, λόγω των χρόνων των μνημονίων. Όπως έχουνε πει οι κορυφαίοι οικονομικοί φορείς της πατρίδας μας από τον Γιάννη Στουρνάρα τον κεντρικό τραπεζίτη μέχρι το Νίκο Βέττα τον διευθυντή του ΙΟΒΕ, το ότι θα τρέξουμε να φτάσουμε την Ευρώπη στα προσεχή χρόνια (Με στόχο εκεί κοντά στο 2028 με 2030 να συγκλίνει λίγο η απόσταση) δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι η Ευρώπη είναι σταματημένη και μας περιμένει.
