Άδειες περιόδου και φτώχεια περιόδου, τι ισχύει

Στα θέματα ταμπού που συχνά δεν συζητάμε όπως είναι και η εμμηνόπαυση περιλαμβάνεται και η περίοδος (η έμμηνος ρήση) για την οποία πλέον ανοίγει η συζήτηση στην Ευρώπη για τις εργασιακές άδειες. Η Ιαπωνία σε αυτόν τον τομέα μας έχει βάλει διεθνώς τα γυαλιά καθώς έχει θεσμοθετήσει την άδεια περιόδου στην εργασία από το μακρινό 1947.

Στην Ευρώπη, η πρώτη χώρα που το φέρνει στο τραπέζι της συζήτησης και της πρακτικής εφαρμογής είναι η Ισπανία, ενώ η Ιταλία που άνοιξε και αυτή την κουβέντα δεν την συνέχισε-πιθανότητα γιατί στα κράτη με καθολική θρησκεία, ο πουριτανισμός και ο συντηρητισμός εκδηλώνονται εντονότερα.

Διεθνώς, υπάρχουν ελάχιστες χώρες που έχουν θεσμοθετήσει την άδεια περιόδου: Η Ιαπωνία όπως αναφέρθηκε, που ξεκίνησε από το 1947, η Κορέα, η Ζάμπια, το Βιετνάμ και η Ινδονησία.

Οι άδειες περιόδου αφορούν τις γυναίκες που έχουν ισχυρές ενοχλήσεις πόνους, κράμπες, έντονο προεμμηνορροϊκό σύνδρομο ή και δυσμηνόρροιά οπότε κάποιες μέρες του μήνα υποφέρουν και αφορούν έως τρεις ή πέντε ημέρες αναλόγως της χώρας και της βαρύτητα της διαταραχής.

Ένας από τους λόγους που το ζήτημα δεν θίχτηκε ποτέ στον εργασιακό τομέα όλα αυτά τα χρόνια είναι πιθανώς επειδή οι εργοδότες σκέφτηκαν ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί, σαν άλλοθι για απουσία από την εργασία χωρίς να υπάρχει ουσιαστικά αιτία.

Φυσικά τίποτα απ’ αυτά δεν ισχύει στην πραγματικότητα. Στην Ισπανία όπου «μετρήθηκε» η ανάγκη και διαπιστώθηκε ότι θα χρειάζονταν άδεια περιόδου από την εργασία περίπου 2.500 γυναίκες, δηλαδή λίγο λιγότερο από το 1% του πληθυσμού, τελικά αυτές που ζήτησαν την άδεια περιόδου για αυτόν τον συγκεκριμένο λόγο ήταν πολύ-πολύ λιγότερες.

Πάντως θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι αν ένα ζήτημα έχει απασχολήσει την παγκόσμια επαγγελματική κοινότητα από το 1947 και σχεδόν 80 χρόνια μετά δεν έχει προχωρήσει, αυτό σημαίνει ότι το έχουμε αφήσει πολύ πίσω και πως φταίμε όλοι γι αυτό. Γενικά η περίοδος ήταν και παρέμεινε για πολλά χρόνια θέμα-ταμπού ακόμα και στον τρόπο που μεγαλώνουν σήμερα πολλές οικογένειες τα κορίτσια τους. Δεν είναι ντροπή ούτε «αρρώστια» και πρέπει να απενεχοποιηθεί!

Κι αν οι άδειες περιόδου αφορούν τις εργαζόμενες γυναίκες, που πονούν εκείνες τις ημέρες του μήνα, η φτώχεια περιόδου και το κόστος των προϊόντων ατομικής υγιεινής που σχετίζονται με την περίοδο αποτελούν ένα εξίσου σημαντικό πρόβλημα που πλήττει και τη χώρα μας

10.000 κορίτσια δεν πηγαίνουν σχολείο κάποιες μέρες το μήνα γιατί δεν έχουν πρόσβαση σε προϊόντα ατομικής υγιεινής περιόδου

Η φτώχεια περιόδου καταγράφηκε πρώτα σε χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου και συνεπάγεται αδυναμία αγοράς των προϊόντων ατομικής υγιεινής, που σχετίζονται με την περίοδο. Στην Ουγκάντα έχουν ταξιδέψει μη κυβερνητικές οργανώσεις της Ελλάδας οι οποίες ξεκίνησαν την δημιουργία υγειονομικών προϊόντων (σερβιέτες) ανακυκλώνοντας χρησιμοποιημένα είδη. Πιο γνωστή είναι διεθνώς η ΜΚΟ «Bloody Good Period» με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο που αγωνίζεται για την ισότητα της περιόδου (menstrual equity), παρέχοντας προϊόντα περιόδου σε κορίτσια και γυναίκες που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τα .

Η σκέψη στην Ελλάδα ήταν ότι τέτοιες δράσεις χρειάζονταν κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ωστόσο η πραγματικότητα ήρθε για μία ακόμα φορά να καταρρίψει αυτή την εντύπωση φανερώνοντας ότι υπάρχουν δυστυχώς αντίστοιχες ανάγκες ακόμα και στη χώρα μας.

Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα περίπου 10.000 κορίτσια ετησίως δεν πηγαίνουν σχολείο κάποιες μέρες του μήνα ακριβώς επειδή δεν έχουν την δυνατότητα να προμηθευτούν τα υγειονομικά προϊόντα για την περίοδο. Αυτό ακριβώς το φαινόμενο χαρακτηρίζεται ως «φτώχεια περιόδου» και αφορά κορίτσια και γυναίκες από ευάλωτους πληθυσμούς όπως μετανάστες, μονογονεϊκές οικογένειες, κοινότητες Ρομά και άλλα κορίτσια και γυναίκες, προερχόμενα από νησίδες φτώχειας που εντοπίζονται στην επικράτεια. Αρκετές από αυτές τις νησίδες φτώχειας υπάρχουν σε ευρύτερο λεκανοπέδιο Αττικής εκεί που ζει περίπου ο μισός πληθυσμός της χώρας συγκεντρωμένος.

Επίσημα στοιχεία για την «φτώχεια περιόδου» δεν υπάρχουν. Πρόκειται για σκοτεινά νούμερα όπως αντίστοιχα είναι τα σκοτεινά στατιστικά για την παιδική κακοποίηση. Υπάρχουν εκτιμήσεις που προκύπτουν από μη κυβερνητικούς και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς. Αν ωστόσο αναλογιστούμε ότι στην χώρα μας οι ανήλικοι εκτιμούνται περίπου σε 2 εκατομμύρια άτομα, τα 10.000 κορίτσια δεν είναι αμελητέο νούμερο.

Αγγίζει τα 4.000 ευρώ το κόστος των προϊόντων υγιεινής για την περίοδο

Οι οργανισμοί που ασχολούνται με την αποτύπωση αυτού του φαινομένου (της φτώχειας περιόδου) εκτιμούν ότι το σύνολο των προϊόντων ατομικής υγιεινής που θα χρειαστεί λόγω περιόδου μια γυναίκα φτάνει σε κόστος τις 4.000 ευρώ με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα. Γι’ αυτό άλλωστε και μεγάλες εταιρίες με είδη ατομικής υγιεινής έχουν ξεκινήσει εδώ και χρόνια να υλοποιούν δράσεις δωρεάν προσφοράς προϊόντων ατομικής υγιεινής σε ευάλωτους πληθυσμούς της πατρίδας μας.