Είμαστε η παιδική χαρά της Ευρώπης για την διάδοση ψευδών ειδήσεων!

Με θητεία 30 ετών στο φημισμένο MIT των ΗΠΑ, ο Διοικητής της Εθνικής Αρχής για την Κυβερνοασφάλεια Μιχάλης Μπλέτσας εξηγεί πού υστερεί η χώρα μας αναφορικά με τις υβριδικές απειλές και τις ηλεκτρονικές απάτες και ποια εμπόδια συναντά για την οικονομική της ανάπτυξη και την ευημερία των πολιτών, καθώς στον εξαιρετικά σύνθετο κόσμο μας, όλα αυτά συνδέονται. Ελάτε να ενώσουμε μαζί τις τελείες….

της Αλεξίας Σβώλου

Μπορεί οι ηλεκτρονικές απάτες να μην αποτελούν τεράστιο πρόβλημα για την κοινωνία μας-κυρίως γιατί τα ελληνικά πορτοφόλια δεν θεωρούνται ιδιαίτερα ελκυστικά για τους διεθνείς απατεώνες- αλλά η Ελλάδα αποδεικνύεται «παιδική χαρά» της Ευρώπης για όσους θέλουν να κάνουν παραπληροφόρηση και να διαδώσουν fakenews.

Όπως εξηγεί ο διοικητής της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας Μιχάλης Μπλέτσας είμαστε περίπου στο μέσο όρο της Ευρώπης σε ό,τι αφορά την ασφάλεια για τις ψηφιακές απάτες, οι τράπεζες μας έχουν ένα εξαιρετικό προφίλ ασφάλειας και όταν πέφτουμε θύματα διαδικτυακών απατών συνήθως είμαστε εμείς οι ίδιοι που με την αφέλεια, την βιασύνη και τις παραλείψεις, δίνουμε λαβή στους απατεώνες να μας ξεγελάσουν.

Δεν παραβιάζονται τα πρωτόκολλα και οι μηχανισμοί ασφαλείας των τραπεζών, αλλά εμείς οι πελάτες-χρήστες των τραπεζικών υπηρεσιών δίνουμε άθελά μας την πληροφορία που χρειάζονται οι απατεώνες. Μέσα από το ψηφιακό μας αποτύπωμα ειδικά στα social media οι απατεώνες που έχουν μελετήσει την ζωή μας ξέρουν ακριβώς ποια στιγμή να χτυπήσουν ξέρουν πότε είμαστε ευάλωτοι (βιαζόμαστε, έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε, έχουμε τη μεγαλύτερη πιθανότητα να είμαστε πιο απρόσεκτοι).

Γιατί όμως με όρους κυβερνοασφάλειας θεωρούμαστε η παιδική χαρά της Ευρώπης για αυτούς που θέλουν να διαδώσουν ψεύτικες ειδήσεις; Ακριβώς επειδή έχουμε τρία μεγάλα ελλείμματα: Το πρώτο και το πιο καθοριστικό είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς, όπως εξηγεί ο Μιχάλης Μπλέτσας. «Σε όλες τις χώρες οι θεσμοί αποτελούν το software της κοινωνίας και αυτό το software στην Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως αναβάθμιση» λέει ο διοικητής της ανεξάρτητης Αρχής. Στους θεσμούς δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία, δεν τους παίρνουμε στα σοβαρά και γι αυτό δεν εφαρμόζουμε και τους ισχύοντες Νόμους. Ακόμα και το λεξιλόγιο μας παρότι θεωρητικά είναι πλούσιο στην πράξη βλέπουμε ότι δεν έχουμε μια συχνά χρησιμοποιούμενη φράση για να περιγράψουμε τον όρο civil capital (το κοινωνικό κεφάλαιο). Εμείς είμαστε οι θεσμοί, αλλά ακόμα δεν το έχουμε καταλάβει. Ακριβώς επειδή δεν δίνουμε σημασία στους θεσμούς αφήνουμε τα μικροσυμφέροντα να κάνουν κουμάντο. Αφήνουμε δηλαδή τα συνδικάτα να διαιωνίζουν μικροσυμφέροντα τα οποία αποτελούν μεγάλη πληγή για τη χώρα και για την πρόοδο της κοινωνίας.

Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα είναι η παρωχημένη παιδεία που προσφέρουμε στα παιδιά μας. Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε μείνει πίσω και η εκπαίδευση που δίνουν τα σχολεία στην Ελλάδα δεν είναι αντίστοιχα της 4^ης βιομηχανικής επανάστασης…. Αντιστοιχούν σε μια-δύο βιομηχανικές επαναστάσεις πιο πίσω.

Το τρίτο κατά σειρά μεγάλο έλλειμμα της χώρας μας αφορά το ότι δεν έχουμε ασφάλεια δικαίου. αυτό ένα τεράστιο πρόβλημα το οποίο αφορά και την εθνική οικονομία και την επαγγελματική αποκατάσταση και την προσέλκυση επενδύσεων. Είμαστε ως χώρα ένας λαός όπου δυστυχώς η δικαιοσύνη έρχεται με τόση μεγάλη καθυστέρηση με τόσα προβλήματα, με νόμους που θεσπίζονται αλλά τελικά δεν εφαρμόζονται και τόσα «παραθυράκια» ώστε να ανατρέπονται οι δικαστικές αποφάσεις που δυστυχώς αυτό μας καθιστά αποτρεπτικούς για επενδύσεις.

Η θετική όψη

Έχουμε βέβαια και κάποια καλά στοιχεία κι ένα βασικό θετικό στοιχείο που δεν υπάρχει στις προηγμένες Σκανδιναβικές χώρες είναι ότι έχουμε πολύ ενεργή και δεμένη οικογένεια, μέσω της οποίας αντιμετωπίζουμε πολλά προβλήματα και δίνουμε λύσεις. Έχουμε επίσης ένα από τα υψηλότερα ποσοστά επικοινωνίας μεταξύ των γενεών στον κόσμο («διαγενεακής» επικοινωνίας) δηλαδή τα εγγόνια και τα δισέγγονά βοηθούν τους γονείς και τους παππούδες να εκπαιδευτούν και να μυηθούν στις νέες τεχνολογίες. Έτσι η νέα γνώση και οι νέες ικανότητες διαχέονται μέσω των γενεών και δεν μένει κανείς αποκομμένος από αυτές.