Διαφήμιση
Μέσα σε όλη αυτή την κοσμογονία, η Gen Z, οι νέες και οι νέοι που τώρα ετοιμάζονται να βγουν στην παραγωγική ζωή, που γαλουχούνται σε αυτές τις ακραίες συνθήκες, δεν έχουν πλέον πρόθεση να κάνουν καριέρα, όπως ίσχυε για τους millennials, τους εκπροσώπους της Gen X και τους Baby boomers, όπως προκύπτει από νέες έρευνες.
Αιτία για αυτή την αλλαγή στα εργασιακά, είναι οι πολλές ώρες δουλειάς οι ακόμα πολύ χαμηλές αμοιβές στην Ελλάδα -εξακολουθούμε να έχουμε πολύ χαμηλούς μισθούς σε σύγκριση με το μέσο Ευρωπαϊκό όρο, παρότι βγήκαμε από τα μνημόνια- κι έτσι λοιπόν οι νέοι βλέποντας ότι δεν μπορούν να βγάλουν αξιόλογα χρήματα και ότι είναι αδύνατον να αγοράσουν σπίτι από τις απολαβές τους, αναθεωρούν ολόκληρη τη ζωή τους. Η αγορά ή το χτίσιμο σπιτιού ήταν για πολλές δεκαετίες (να μην πούμε για αιώνες) πρωταρχικός στόχος κάθε ανθρώπου που εργάζεται, όπως φανερώνει και η λαική ρήση «αν δεν παντρέψεις κι αν δεν χτίσεις, δεν καταλαβαίνεις τι θα πει ζωή».
Οι νέοι της Gen Z δε θέλουν λοιπόν να κάνουν καριέρα γιατί βλέπουν ότι πρέπει να δουλεύουν και σε περισσότερες από μία δουλειές για να τα βγάλουν πέρα και ουσιαστικά να μην έχουν ζωή αλλά να οδηγούνται στο burnout (σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης). Οι νέες και οι νέοι θέλουν να μη δουλεύουν σαν είλωτες, να παίρνουν αξιοπρεπείς μισθούς και να μπορούν να έχουν μία ποιοτική προσωπική ζωή. Βλέπουμε λοιπόν ότι η καριέρα γίνεται όνειρο μακρινό, καθώς το να αποφασίσουν να ανέλθουν ιεραρχικά σε μία επιχείρηση σηματοδοτεί ότι θα πρέπει να θυσιάσουν όλη τους την προσωπική ζωή και τα χρήματα που θα λάβουν ως αντίτιμο γι αυτή την πολύ μεγάλη θυσία θα είναι λιγότερα των προσδοκιών τους.
Ένα άλλο πολύ μεγάλο ζήτημα είναι ότι η στεγαστική κρίση έχει καταστήσει απαγορευτική για τους νέους ανθρώπους την απόκτηση ενός ιδιόκτητου σπιτιού αν φυσικά δεν βοηθήσουν οι γονείς ή και οι παππούδες. Από μόνοι τους οι νέοι δεν μπορούν πια να αγοράσουν ένα αξιοπρεπές σπίτι, έτσι λοιπόν αναθεωρούν τον κλασικό στόχο των εργαζομένων του 1980 και το 1990 που ήταν «δουλεύω για να αποκτήσω ένα σπίτι και να προικίσω τα παιδιά μου» και αποφασίζουν να ζήσουν για το τώρα.
Όταν δεν έχεις κάποιο μακροπρόθεσμο στόχο και όταν τα χρήματα που κερδίζεις από τη δουλειά σου δεν είναι αυτά που αντιστοιχούν στον κόπο που κάνεις και στο χρόνο που επενδύεις τότε στρέφεσαι στο να απολαμβάνεις το παρόν. Ζεις το τώρα, αποφασίζεις να ταξιδέψεις, να γνωρίσεις τον κόσμο να βιώσεις άλλα πράγματα. Το παράδοξο είναι ότι το στεγαστικό πρόβλημα που «φρενάρει» τα όνειρα των νέων για απόκτηση σπιτιού δεν έχει κορυφωθεί στη χώρα μας, γιατί συγκρατείται από το Δημογραφικό. Αν δεν είχαμε δημογραφικό, τότε η στεγαστική κρίση θα είχε φουντώσει ακόμα περισσότερο καθώς τα παιδιά που θα γεννιόντουσαν και θα μεγάλωναν θα αύξαναν την ζήτηση για στέγη.
Και multitasking εξ ανάγκης!
Επιπλέον η Gen Z κάνει αυτό που στα social media αποκαλείται «εργασιακή πολυγαμία» είναι δηλαδή multitasking, όχι από ….διαστροφή αλλά από ανάγκη! Αυτό το νέο trend αποδεικνύει ότι ένας μισθός δεν μπορεί να σε βοηθήσει να τα βγάλεις πέρα στην καθημερινότητα, σήμερα!
Έτσι λοιπόν αν για παράδειγμα έχουν σπουδάσει πληροφορική ή μάρκετινγκ ή οικονομικά-ασχολούνται με το ακαδημαϊκό τους αντικείμενο πρωί με απόγευμα στο γραφείο και κάνουν και δεύτερη δουλειά π.χ. το βράδυ δουλεύουν σε ένα μπαρ, κάνουν τον DJ, ασχολούνται με κάτι δημιουργικό, εργάζονται τα σαββατοκύριακα ως διαιτητές σε ερασιτεχνικούς αγώνες και ασχολούνται και με άλλες δραστηριότητες που βοηθούν να συμπληρωθεί ένα αξιοπρεπές εισόδημα.
Ούτε η δημιουργία οικογένειας στα πλάνα της Gen Z
Αυτές οι αλλαγές στην συμπεριφορά των νέων μπορεί να φαντάζουν «ψιλά γράμματα» αλλά στην πραγματικότητα έχουν καταιγιστικές επιπτώσεις και το μεγάλο πρόβλημα είναι πως η απόφαση πολλών νέων γυναικών και ανδρών να μην κάνουν καριέρα δεν συνοδεύεται από την επιλογή να δημιουργήσουν οικογένεια! Αντιθέτως, επειδή η απόκτηση και η ανατροφή παιδιών απαιτεί κονδύλια, η Gen Z εμφανίζεται επιφυλακτική στο να κάνει οικογένεια. Τα ευρήματα αυτά είναι ενδιαφέροντα από κοινωνιολογικής πλευράς αλλά είναι και ανησυχητικά γιατί είμαστε μία από τις χώρες με το μεγαλύτερο δημογραφικό και μία νέα γενιά που θα κοιτάξει δικαίως να ζήσει το σήμερα και να μην αφήσει/δημιουργήσει/χτίσει κάτι για το μέλλον αποτελεί εξαιρετικά ανησυχητικό εύρημα, το οποίο θα έπρεπε να σημάνει συναγερμό στην Πολιτεία. Γιατί όπως και να το κάνουμε, η οικογένεια είναι το δομικό λιθαράκι της κοινωνίας σε κάθε εποχή- κι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει….
