Θύματα κάποιας μορφής βίας 1 δισεκατομμύριο παιδιά διεθνώς

Ανατριχιαστικά είναι τα στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την βία που ασκείται σε παιδιά και εφήβους. Ένας στους 8 πολίτες στον κόσμο είναι ανήλικο θύμα κάποιας μορφής βίας. Σχεδόν το 50% του παιδικού πληθυσμού βιώνει κάποια μορφή βίας και για πρώτη φορά οι κυβερνήσεις 100 κρατών συνυπέγραψαν την δέσμευσή τους να σταματήσουν την βία στα παιδιά. Μένει βέβαια να δούμε πως αυτό το φαινομενικά mission impossible θα γίνει πράξη ή θα παραμείνει στα χαρτιά σαν την περίφημη πράσινη μετάβαση –για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής….

της Αλεξίας Σβώλου

Ο παγκόσμιος παιδικός πληθυσμός αριθμεί λίγο περισσότερο από 2 δισεκατομμύρια ανήλικους και από αυτούς το 50% υφίσταται κάποιας μορφής βία, όπως σωματική τιμωρία, μπούλινγκ, ψυχολογική βία ή σεξουαλική βία. Τα στατιστικά της βίας στα παιδιά είναι σκοτεινά, με τα περισσότερα περιστατικά να συμβαίνουν στα «κρυφά» πίσω από κλειστές πόρτες, και γι αυτό δεν καταγράφεται και δεν καταγγέλλεται. Οι ειδικοί του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας εκτιμούν ότι κάτω του 50% των παιδιών που υφίστανται βία το καταγγέλλουν και λιγότερο από το 10% των θυμάτων δέχονται κάποια βοήθεια.

Τόση βία συνιστά κατάφορη παραβίαση των δικαιωμάτων του παιδιού και επιπλέον αυξάνεται ιλιγγιωδώς ο κίνδυνος για σοβαρά προβλήματα υγείας. Για πολλά παιδιά που υφίστανται βία, αυτό καταλήγει σε σοβαρό τραυματισμό τους, προβλήματα υγείας ή ακόμα και τον θάνατό τους. Κάθε 13 λεπτά ένα παιδί δολοφονείται ή πεθαίνει εξαιτίας βαρύτατου τραυματισμού από άσκηση βίας-γεγονός που σημαίνει ότι τουλάχιστον 40.000 θάνατοι παιδιών θα μπορούσαν να αποφευχθούν ετησίως. Για τα παιδιά που επιβιώνουν η βία που δέχτηκαν αφήνει ανεξίτηλα σημάδια όπως άγχος, μετατραυματικό στρες, κατάθλιψη, ροπή σε επικίνδυνες συμπεριφορές (συχνά σαν σιωπηλή κραυγή για βοήθεια) και κακή απόδοση στο σχολείο. Τα τραυματισμένα στη ψυχή και το σώμα παιδιά δύσκολα σπουδάζουν και δύσκολα βρίσκουν δουλειά, έχουν ανεπαρκείς σταδιοδρομίες και συχνά αναγκάζονται να καταφύγουν σε παράνομες δραστηριότητες για τον βιοπορισμό τους. Ωστόσο, η βία στα παιδιά μπορεί να προληφθεί μέσω παρεμβάσεων όπως ο έλεγχος της χρήσης οθονών, ο περιορισμός του μπούλινγκ κι άλλα μέτρα με τα οποία κάθε κοινότητα μπορεί να περιορίσει τα περιστατικά βίας με θύματα παιδιά από 20-50%. Στο σημείο αυτό πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι ο θύτης μπορεί κι αυτός να είναι ανήλικος, με όλες τις έρευνες να επιβεβαιώνουν πως τα παιδιά και οι ενήλικες που ασκούν βία έχουν πιθανότατα κακοποιηθεί σε νεαρή ηλικία.

Σοκ πραγματικά προκαλούν τα παγκόσμια στατιστικά στοιχεία για την βία στις τρυφερές ηλικίες. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 50% των παιδιών ηλικίας 2-17 ετών, ένας πληθυσμός που αριθμητικά ξεπερνά το 1 δισεκατομμύριο, υφίστανται κάθε χρόνο κάποια μορφή βίας. Παράλληλα, 3 στα 5 παιδιά δέχονται σωματική τιμωρία για κάτι που έκαναν ή δεν έκαναν-αυτό αντιστοιχεί σε 6 στα δέκα παιδιά, για τα οποία εν έτη 2024 το ξύλο εξακολουθεί να βγαίνει … από τον παράδεισο. Επιπλέον,   1 στα 5 κορίτσια και 1 στα 7 αγόρια υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση. Οι αριθμοί του μπούλινγκ είναι επίσης σκοτεινοί, αλλά ο ΠΟΥ εκτιμά ότι το 25% -50% έχουν δεχτεί μπούλινγκ. Ειδικά για τους έφηβους και τους νεαρούς ενήλικες (άνδρες) η βία συχνά καταλήγει στο θάνατό τους, καθώς μπλέκονται σε περιστατικά με όπλα.

Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού

Μπροστά σε αυτό το νοσηρό φαινόμενο, 100 συνυπέγραψαν τη δέσμευσή τους να βάλουν τέλος στην βία και στην σωματική τιμωρία στα παιδιά. Η προστασία των παιδιών από τη βία αποτελεί έναν από τους 13 στόχους βιώσιμης Ανάπτυξης των ηνωμένων Εθνών, την ώρα του το 90% του παιδικού πληθυσμού του πλανήτη ζει σε χώρες οι οποίες δεν έχουν ακόμα απαγορεύσει δια νόμου την σεξουαλική εκμετάλλευση των παιδιών και τη σωματική τιμωρία. Στο Συνέδριο για το τέλος της βίας στα παιδιά συμμετείχαν περισσότεροι από 1000 αξιωματούχοι.

«Παρότι μπορεί να προληφθεί, η βία εξακολουθεί να αποτελεί μια τρομακτική καθημερινή πραγματικότητα για εκατομμύρια παιδιά, που είτε χάνουν τη ζωή τους, είτε βγαίνουν λαβωμένα, μεταφέροντάς τα τραύματα τους από γενιά σε γενιά και διαιωνίζοντας τον κύκλο της βίας» τονίζει ο Dr. Tedros Adhanom Ghebreyesus, γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ. Η συνάντηση και η δέσμευση των κρατών αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα στην παγκόσμια προσπάθεια να αντιστρέψουμε το κύμα της βίας, στηρίζοντας οικογένειες, σχολεία και κοινότητες, ώστε τα παιδιά-η ελπίδα του κόσμου-να ζουν με ασφάλεια.