Διαφήμιση
Η στεγαστική κρίση όπως οι ελλείψεις φαρμάκων, η ακρίβεια κι άλλα μεγάλα ζητήματα δεν είναι βέβαια μόνο ελληνικά. Και μπορεί η στεγαστική κρίση στην πατρίδα μας (που είναι μία μικρή χώρα) να επιδρά καταλυτικά στο δημογραφικό -γιατί δεν μπορούν να ανοίξουν σπίτι τα νέα ζευγάρια και συνεπώς δεν μπορούν να κάνουν και παιδί -αλλά φυσικά η στεγαστική κρίση δεν έχει ηλικία ούτε αφορά μόνο τους νέους, αλλά πλήττει και τους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους.
της Αλεξίας Σβώλου
Η στεγαστική κρίση αφορά εξίσου και τους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους και η στεγαστική κρίση των συνταξιούχων είναι ένα μεγάλο φαινόμενο, ειδικά σε χώρες όπου δεν υπάρχει αυτή η ισχυρή έννοια της οικογένειας όπως στην Ελλάδα και δε βλέπεις την γιαγιά και τον παππού να ζει μαζί με τα παιδιά και τα εγγόνια τους.
Στην Αμερική ως γνωστόν τα ενοίκια είναι δυσθεώρητα και πέρα από τους νέους που αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα υπάρχουν και οι μοναχικοί μεσήλικες ιδιαίτερα οι γυναίκες οι οποίες πάντα αμείβονται χαμηλότερα από τους άντρες άρα έχουν χαμηλότερες συντάξεις.
Επιπλέον οι μοναχικές γυναίκες έχουν αντιμετωπίσουν το φόβο και την εγκληματικότητα καθώς αποτελούν ιδιαίτερα ευάλωτα άτομα.
Το ζήτημα της διαμονής είτε για μοναχικές γυναίκες είτε για μονογονεϊκές οικογένειες (μητέρες δηλαδή που μεγαλώνουν τα παιδιά τους ή μπορεί και να μεγαλώνουν τα εγγόνια τους) έχει οδηγήσει την Μ Βρετανία και άλλες χώρες στο να επενδύσουν στην δημιουργία κοινωνικών κατοικιών σε διάφορες περιοχές μεγάλων πόλεων. Επίσης έχει γίνει και πηγή έμπνευσης για χαρισματικούς ανθρώπους να προβούν σε δράσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα ώστε να στηρίξουν συμπολίτες τους που δεν θα μπορούσαν να πληρώσουν ενοίκιο σε μία πόλη.
Σε μία αγροτική κομητεία του Τέξας, η Ρόμπιν Γέριαν, μια μεσήλικη γυναίκα η οποία εργάστηκε για πολλά χρόνια στη ζωή της σε εταιρείες στον ενεργειακό τομέα ξεκίνησε από το 2017 να υλοποιεί το όραμα της για να δημιουργήσει μία κοινότητα όπου γυναίκες μέσης ηλικίας θα μπορούσαν να ζήσουν εναλλακτικά και πολύ αξιοπρεπώς σε εξαιρετικά φθηνά σπίτια. Η Ρόμπιν Γέριαν κατάφερε το 2021 να θέσει σε λειτουργία το Birds nest – μια «φωλιά», ένα καταφύγιο, μία εγκατάσταση που δημιούργησε σε έκταση πεντέμισι στρεμμάτων.
Σε αυτή την έκταση τοποθετήθηκαν θέσεις για τροχόσπιτα και δημιουργήθηκαν και μικροσπίτια (λυόμενες κατασκευές) καθώς και ένα καταφύγιο για τις καταιγίδες του Τέξας.
Συνολικά, υπάρχουν 14 θέσεις και μπορούν να φιλοξενηθούν εκεί 11 γυναίκες μοναχικές ή γυναίκες μαζί με τα εγγόνια τους (καθώς είναι ηλικίας 60 ετών και άνω, λίγο μεγάλες για να έχουν μικρά παιδιά). Το να μεγαλώνει μια μεσήλικη γυναίκα τα εγγόνια της είναι ένα φαινόμενο αρκετά διαδεδομένο στην Αμερική όπου οι γονείς μπορεί να έχουν χαθεί ή μπλεγμένοι με ναρκωτικά ή να βρίσκονται στη φυλακή.
Σε αυτή τη φωλιά, ζουν αρμονικά οι γυναίκες μαζί με τα κατοικίδια τους. Υπάρχουν σκυλιά και γάτες και για να επιλεχθούν περνούν από μία συνέντευξη καθώς το βασικό κριτήριο είναι μόνο να μπορούν να διαμείνουν εκεί χωρίς να τσακώνονται.
Έτσι λοιπόν έχουν βρεθεί εκεί 11 γυναίκες ηλικίας 60 έως 80 ετών με τα εγγόνια τους, τα ζωάκια τους οι οποίες εξακολουθούν να εργάζονται εξ αποστάσεως ή στις κοντινές επιχειρήσεις και τα απογεύματα κάνουν σεμινάρια για όλα όσα χρειάζεται ένας άνθρωπος για να γίνει αυτόνομος: ξυλουργική, γνώσεις σε υδραυλικά και ηλεκτρικά, κηπουρική ώστε να έχουν αυτονομία και αποτελούν μια πολύ δεμένη κοινότητα η οποία βάσει ερευνών βοηθά πολύ και στην μακροζωία, γιατί υπάρχει το αίσθημα της κοινωνικής συνοχής, της ασφάλειας και της αλληλεγγύης.
Τα στοιχεία από την Αμερικανική Ένωση Συνταξιούχων έχουν δείξει ότι το 64% των γυναικών ηλικίας 50 έως 64 ετών έχουν αποταμιεύσεις λιγότερες από 50.000 $ και πως οι συντάξεις τους είναι τουλάχιστον κατά 20% χαμηλότερες από τις συντάξεις των αντίστοιχων ανδρών καθώς και οι μισθοί τους σε όλη τους τη ζωή ήταν χαμηλότεροι.
Η συγκεκριμένη «φωλιά» που έχει δημιουργηθεί στην αγροτική αυτή η περιοχή του Τέξας δίνει μία ιδέα συγκατοίκησης και συνύπαρξης ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό μόνο την ηλικία, το φύλο και την αγάπη για τον συνάνθρωπο. Φυσικά η φωλιά ακριβώς επειδή είναι αποκλειστικά γυναικεία έχει δεχτεί επικρίσεις για ρατσισμό και σεξισμό αλλά η απάντηση της δημιουργού και ιδρύτριας αυτής της μοναδικής κοινότητας είναι ότι αποφάσισε να στηρίξει τις γυναίκες ως γυναίκα ή ίδια γιατί οι γυναίκες είναι πάντα ριγμένες σε ότι αφορά τους μισθούς και τις συντάξεις.
Μια γυναίκα για να μπορέσει να τοποθετήσει στο Bird nest ένα τροχόσπιτο ή να εγκατασταθεί σε ένα λυόμενο σπίτι θα πληρώνει δια βίου ενοίκιο κολλημένο στα 450 $-ένα ποσό που θεωρείται εξαιρετικά χαμηλό ειδικά για την Αμερική. Μέσα στο ενοίκιο περιλαμβάνονται και τα χρήματα για δημοτικά τέλη, καθαρισμό κήπων, ύδρευση και αποχέτευση άρα είναι αληθινά πάρα πολύ χαμηλό και υπάρχει στην εγκατάσταση και μία θέση ενός σπιτιού που κοστίζει 700 € ετησίως το οποίο είναι το οποίο δίνεται σε μία άπορη μεσήλικη. Έτσι συμπληρώνονται 14 θέσεις δηλαδή 13 σπίτια σπίτια και το καταφύγιο για τις καταιγίδες και ήδη οι θέσεις είναι όλες συμπληρωμένες. Φυσικά οι θέσεις δεν επαρκούν για τις αιτήσεις: Υπάρχει λίστα αναμονής 500 γυναικών που έστειλαν από όλη την Αμερική αίτηση για να ζήσουν στο Birds Nest.
